Strona główna»Gdzieś tam

Cichy Świat

Cichy Świat odnalazł mnie. Witam się z brzozą – moją przyjaciółką. Czuję subtelną energię pod cienkim papierem jasnej kory. Szumią drzewa, śpiewają ptaki i pachnie ziemia bogata w poziomki. W wysokiej trawie szukam małych, czerwonych koralików. Pochylam się, jestem coraz niżej, na kolanach, na mojej ziemi. Szklane naczynie napełnia się szkarłatem, jak moje serce radością. W centrum płonie ognisko w wianku z kamieni. Trzy pary oczu sycą się mieniącym płomieniem. Jesteśmy my i nasza Oaza, nasze nowe, stare miejsce na ziemi, nasz Cichy Świat.

IMG_0781IMG_0777

Za drogą chabry, maki i kąkol zdobią zboże. Zielone pagórki stykają się na horyzoncie z niebem. Dal, jak okiem sięgnąć… Gdzieniegdzie przycupnięty dom, zarośnięta, polna droga, śpiew ptaków, to wszystko sprawia, że chce się żyć.

IMG_0773

Kamienie są częścią tej ziemi, przydadzą się na dróżki, na kamienne kręgi, na skalniaki, ale to jeszcze przyszłość…

P1050523

Zostawiliśmy dzikie miejsca, gdzie w wysokiej trawie rosną poziomki. Trzeba się naschylać, narozgarniać, nadłubać, żeby je zebrać, ale warto, bo są przepyszne i pachną obłędnie. Dodaję je do bitej śmietany, do poziomkowca. Patrzę, wącham, podziwiam…

P1050535

Gałęzie… Dużo ich, cała wielka pryzma. Pościągane z całej działki. Są, bo ktoś powycinał drzewa. Zostały pnie i gałęzie. Palimy więc ogień. Ognisko w centrum, żywe, mieniące się, piękne.

P1050539

Pieczemy kiełbaski. Smakują wybornie na świeżym powietrzu.

IMG_0717Jest już ogrodzenie i widać prace porządkowe. Oswajamy tę ziemię i czujemy, że jest nasza.

IMG_0802

Wspaniale mi się siało trawę. Teraz czekamy na deszcz, żeby wyrosła.

WP_20150618_003

Cudna czerwień… Lato… Jutro wyjeżdżam na „babski obóz”.

 

 

26.06.2015
Jeżeli lubisz mój blog, obserwuj profil na Facebooku.

do góry
Komentarze
comments powered by Disqus
Zobacz także